• Dokunacağınız her yürek geleceğe güvenle yürüyecek
    • MALATYA ASP GENÇLİK SPOR KULÜBÜ
    • BİZ BİRLİKTE GÜÇLÜYÜZ
    • TURGUT EKİCİ HALISAHA LİGİ FİNAL PROGRAMI
    • GEÇMİŞ VE GELECEĞİN BULUŞMASI
    • 2. GELENEKSEL BULUŞMA PROGRAMI
    • ERKAN TAŞDEMİR HALISAHA LİGİ ÖDÜL VE PLAKET TÖRENİ
    • ERKAN TAŞDEMİR HALI SAHA LİGİ ŞAMPİYONU ERKEK YETİŞTİRME YURDU TAKIMI
UMUDUN
YEŞERDİĞİ
HER YERDE
BİZ VARIZ
MALATYA YADER
UMUDUN YEŞERDİĞİ HER YERDE
türkbayrağı
Fikirlerini Paylaş, Sen de Kazanmaya Başla!
ZİYARETÇİ BİLGİLERİ
Aktif Ziyaretçi2
Bugün Toplam34
Toplam Ziyaret166426
SOSYAL MEDYA
ÇOCUK HAKLARI
BİZDE VARIZ
YARDIMLARINIZ İÇİN
İSTİHDAM REHBERİ
MERAK ETTİKLERİNİZ
TEŞEKKÜR EDERİZ

Dabakhane Mah. Yeni Boztepe Cad. Öz Güven İş Hanı Kat:1 No:114
MALATYA
Tel     : 0422 3238273
GSM  : 05354139567


DERNEKLER KANUNU
KPSS BAŞVURU EKRANI
CANLI DESTEK

Uzun süre Yetiştirme Yurdunda idareci olarak görev yapan yetiştirme yurtlarında kalanların mudur babası Fehmi AYDIN in kaleminden

MÜDÜR BABANIN KALEMİNDEN...
HOCAM ORADA EV VAR...
Yetiştirme yurtlarında geçirdiğim 14 yıl, inanın 14 ciltlik kitabı doldurur. Yaşadıklarımızın bazıları çocuklara ve ailelerine özel hatıralardır. Hepsini açıkça anlatmak mümkün değil.
Erkek yetiştirme yurdunda çalışırken, bir akşam sınıfa girdim. Çocuklar beni fark etmediler, hepsi pencerelerden dışarıya bakıyorlardı. Çok merak ettim, ben de baktım ama dikkat çekecek bir şey göremedim. Beni görünce herkes yerine geçti. Durumu anlamak için ısrarla ne var diye sordum. Sonunda birisi açıkladı. Hocam orada ev var dedi.
Baktım, akşam vakti 33 evler mahallesinde bir evin ışıkları yanmıştı. Perdeler açık olduğundan evin içi görünüyordu. Baba dışarıdan gelmiş eş ve çocuklar babayı karşılamışlardı, normal bir aile görüntüsüydü bu…
Bu aile görüntüsü çocuklarımızın özlemiydi. Bazılarının hiç tatmadığı bir hayattı. Şunu anladım ki, limon yememiş bir kişiye limonu anlatamadığımız gibi biz bu çocuklara aile hayatını anlatamayız.
Hele doğumdan önce babayı, doğum anında anneyi kaybeden, çocukluğu yuvalarda gençliği yurtlarda geçmiş çocuklara aile ne ifade eder acaba?. Bu konu beni bir hayli düşündürdü.
Geçmişe baktığımda noksanlarımı görüyorum. Keşke şimdi yurtta olsam da şunu şöyle, bunu böyle yapsam diyorum. Zaten çoğu kez rüyalarıma giriyor.
Bir gün Sinop Kız Yetiştirme Yurduna, Yozgat Çocuk Yuvası Müdürü Şahin Bey gelmişti. Yanında bazı çocuklar da vardı. Onları Samsun’a götürüyordu. Bizim kızlarımızdan Perihan YAVUZ yanımıza geldi ve Yozgat yurt müdürüne “siz Yozgat’ın babası mısınız dedi? Benim orada kardeşim var, ona mektup yazdım verebilir misiniz diye sordu. Müdür bey olur kızım, kardeşinin adı ne dedi. Kardeşimin adı Orhan dedi Perihan. Onların şoförü de yanımızda idi. Arabadaki çocuklardan birinin adı Orhan dedi şoför.
Çocuklar bahçede oynuyorlardı. Biz merakla dosyaları getirdik, inceledik ve o anda ikisinin kardeş olduğunu öğrendik. Çocukları getirdik ama o kadar etkilenmiştik ki, hiç birimiz siz kardeşsiniz diyemedik. Öyle etkili bir duygu yoğunluğu yaşamıştık ki, odadan dışarı çıktık. İçeride Şahin Bey’in hanımı kalmıştı. O çocuklara kardeş olduğunu nasıl söyledi görmedik ama geri döndüğümüzde ablanın küçük kardeşin ellerini öptüğünü gördük. Kardeşini nasıl seveceğini bilmeden, hasretle ellerini öpüyordu. Bu tabloyu hiç unutamıyorum.
Perihan benim grubumun öğrencisiydi. O, yazları da hep yurtta kalırdı. Gidecek kimsesi yoktu çünkü. İki kardeş bebekken yuvaya verilmişler, ilkokul çağında Perihan Sinop’a yerleştirilmişti. Kardeşi de ilkokul çağına gelince Yozgat yurduna gönderilmiş demek ki. Ne tesadüf, kardeşi Yozgat’a giderken ablasının yurduna uğramış ve karşılaşmışlar. Ben çalışırken Perihan 5. Sınıf öğrencisiydi ve kardeşi ile yazışıyorlardı.
Yatılı okulda okumam, yetiştirme yurdunda rahat görev yapmama yardımcı oldu. Yatılı okulda tatilden dönerken annem çantama 2 takım yedek çamaşır koyardı. Onun bir takımını uzun zaman giymez yastığımın altında saklardım Geceleri koynuma alır, annem yıkadı diye koklayarak uyurdum. Bu nedenle annelerinden ayrılan çocukların geceleri nasıl uyuduklarını iyi bilirim.
Yatma saatlerinde hiçbir şekilde çocukları kırmazdım. Aynı titizliği yemek saatlerinde de gösterirdim. Kırgın bir çocuğun karnını doyuramayacağını bilirdim. Yurtlarda çocukların problemleri ile karşılaştığımda, hep kendimi onların yerine koydum. Kendi çocuk hallerimi hatırlayıp, onları anladım. Bu yöntem, çözümü kolaylaştırdı. Olayları daha anlayışla, tebessümle karşılama vesile oldu. Bu gün mesleğime geri dönsem, daha da anlayışlı olmaya çalışırdım diyebilirim...
Aradan çok zaman geçti….Hayatta çok şey değişti.
O günlerden bu günlere 30- 35 yıl geçti. Görüştüğümüz çocuklarımız var. Hepimiz onlarla gurur duyuyoruz. Birçoğu öğretmen, memur, yönetici, hemşire. Hepsinin hafızasına BABA olarak kazındım, Sinop’a geldiklerinde hemen beni buluyorlar. Bizlerle de görüşüyorlar.
Kız yetiştirme yurdunda 9 yıl çalıştım. Mesleğinde başarılı olmak için mücadele eden öğretmen arkadaşlarım, canla başla çalıştılar, yurtta çocuklara aile havası yaşattılar. Birbirlerine güveniyorlar, çocuklara şefkatli yaklaşıyorlardı. Öğretmen arkadaşlarımız iyi çocuklar yetiştirdiler, her şeyi birlikte başardık. Onlara sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Onlarla karşılaştığım zaman, kendimi minnet borçlu hissederim. Hayattakilere sağlıklı uzun ömürler diliyor, kaybettiğimiz arkadaşları da rahmetle anıyorum.
Fehmi Aydın sinoptaki öksüz ve yetimlerin babası


Paylaş |                                         Yorum Yaz - Arşiv   
202 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
MALATYA YADER
YÖNETİM KURULUMUZ
SİTEMİZE ÜYE OLUN
WHATSAPP HATTIMIZ
0850 302 39 88
GÖNÜLLÜMÜZ OL
TERCİHLER
3413 SORGULAMA
POSTA KUTUSUNA GİRİŞ
YARDIMLARINIZ İÇİN
YURT ANILARIMIZ
ANILARIMIZ
MALATYA DAN HABERLER






REKLAM ALANI
BU ALANA

REKLAM

VERMEK İÇİN

YÖNETİM

KURULUMUZA

MESAJ

BIRAKINIZ
RESİM DÜZENLE