• Anasayfa
  • Favorilere Ekle
  • Site Haritası
    • Dokunacağınız her yürek geleceğe güvenle yürüyecek
    • MALATYA ASP GENÇLİK SPOR KULÜBÜ
    • BİZ BİRLİKTE GÜÇLÜYÜZ
    • TURGUT EKİCİ HALISAHA LİGİ FİNAL PROGRAMI
    • GEÇMİŞ VE GELECEĞİN BULUŞMASI
    • 2. GELENEKSEL BULUŞMA PROGRAMI
    • ERKAN TAŞDEMİR HALISAHA LİGİ ÖDÜL VE PLAKET TÖRENİ
    • ERKAN TAŞDEMİR HALI SAHA LİGİ ŞAMPİYONU ERKEK YETİŞTİRME YURDU TAKIMI
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE
türkbayrağı
KPSS BAŞVURU EKRANI
ZİYARETÇİ BİLGİLERİ
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam16
Toplam Ziyaret137385
BİZDE VARIZ
YARDIMLARINIZ İÇİN
İSTİHDAM REHBERİ
MERAK ETTİKLERİNİZ
TEŞEKKÜR EDERİZ

Dabakhane Mah. Yeni Boztepe Cad. Öz Güven İş Hanı Kat:1 No:114
MALATYA
Tel     : 0422 3238273
GSM  : 05354139567


REKLAM ALANI
BU ALANA

REKLAM

VERMEK İÇİN

YÖNETİM

KURULUMUZA

MESAJ

BIRAKINIZ
DERNEKLER KANUNU
RESİM DÜZENLE

BANA SEVGİYİ ANLATAN OLMADI

Bizler Devlet korumasında yetişen bireyler olarak devletimiz bizlere ekonomik anlamda her alanda dönemin imkanlarına göre güzel imkanlar sağlarken anlatamadığı ve sağlayamadığı tek bir şey var oda gerçek ve karşılıksız olan sevgidir.

BİR YETİŞTİRME YURDU ÇOCUĞUNUN KALEMİNDEN...

BANA SEVGİYİ ANLATAN OLMADI...

Çok düşündüm sevgi üzerine. Daha önce aklımı yormadım hiç, neydi sevgi? On üç yaşıma girdim temmuzun yedisinde. Kimsenin haberi bile olmadı. Ben de bilmezdim ya, öğrenci dosyalarını dolduran sınıf öğretmenim demişti. "Vay Âdem seninle aynı gün doğmuşuz demek. Ben de yedi temmuz doğumluyum." Oradan aklımda yer etmiş olacak. Kimse kutlamadı beni doğduğum için. 
Kimsenin umurunda da olmadı doğmuş olmam. Doğum günü haftalarca önce planlanan çocukların duyduğu heyecan mıdır sevgi?
Bana sevgiyi anlatan olmadı hiç. Yaşatan da... Öyleyse nereden bilebilirim ki ne olduğunu? Endişeli gözler istedim, benim için tasalansın, olmadı hiç. Derslerimi soran olsun istedim, kimsenin umurunda olmadı kırık notlarım. Kötü alışkanlıklar edinirim korkusuyla atan yürekler olsun istedim, o yürekler ben doğar doğmaz çıkmışlar hayatımdan. Sevgi, bütün isteklerin kursağında kalmasına rağmen ummaktan vazgeçmemektir belki.

Sevginin yeri gönülmüş, öyle diyor bilenler. Gönül neremizde bulunur, bilmiyorum. Fen bilgisi dersinde vücudumuzun bütün organlarını gördük lâkin aralarında gönül yoktu. Sevmeye yarıyormuş. Belki bende eksiktir, başka insanlarda vardır diye düşündümse de demedim İrfan hocaya. Gönlün başka bir görevi mi var acaba? Gönül sadece sevgi içinse onu bulmak istiyorum, eksiğimi gidermek istiyorum. Din dersinde Yunus Emre'den bahsederken "Kâinata sığmayan Yaradan insanın gönlüne sığmıştır. Gönül Yaradan'ın evidir. Bu yüzden gönül kırmak, incitmek çok büyük günâhtır çocuklar." demişti Süleyman hoca. Onu çok severim ben. Bana çok iyi davranır. Yurt çocuğu olduğumu bildiği hâlde çok iyi davranır. Onu kendime yakın hissederim. Birçoklarının yaptığı gibi bizlerden korkmaz, cüzamlıymışız gibi kaçmaz bizden, her kötülüğü ve yaramazlığı araştırmaya gerek duymadan omuzlarımıza yüklemeye de kalkmaz. Yaradan'ın sığdığı gönle sevgi de sığıyorsa demek çok büyük bir şey bu duygu. Aklımın alamayacağı kadar geniş, sevgiyi tanımayan yüreğimin taşıyamayacağı kadar da ağır. Sevgi bu mu?

Birçokları bizi bilmez, neler yaşadığımızı da... Bizlerin de kırık da olsa, eksik de olsa, sevmeyi bilmese de, bir kalp taşıdığımıza inanmaz çoğu. Bizi taştan sanırlar. Süleyman hoca onlara hiç benzemez. Dedim ya yakındır bana. Fırsat buldukça çağırır beni odasına. Ne güzel kıssalar anlatır geçmişten. İsyan etmemeyi öğütler, sabretmeyi ve kaderine rıza göstermeyi. Sabrın, meyvesinin çok tatlı ama yetişmesinin çok zahmetli bir fidan olduğunu söyler. Ümitsizlik onun lügatinde hiç yer almamış şimdiye kadar. Ümitsizliğin en habis hastalık olduğunu tekrarlar durur bana. Gelecek güzel günlere kendisi için ne kadar inanıyorsa benim için de o derece emindir. En karanlık anında bile, yarınların aydınlığına inanmak mıdır sevgi?

Sevginin ne olduğunu artık biliyorum adım gibi. Tek bir cümle yetti mânâsını anlamam için sevginin. Süleyman hocanın odasının duvarında asılı o tek cümle bana kimilerinin ömrü boyunca öğrenemediğini anlatıverdi. Kâinatın özünü bana açtı o tek cümle. "Aç herkese açabildiğin kadar sineni, ummanlar gibi olsun! İnançla geril ve insana sevgi duy; kalmasın alâka duymadığın ve el uzatmadığın bir mahzun gönül!" diyordu. Benim gibi hayâllerini sıcacık bir aile sofrasıyla süsleyen ama hayatı boyunca böyle bir davetten mahrum kalmış bir kimsesiz için bu ne demektir?

Beni hayata taşıyıp da çekip gidenlere bir garezim yok şimdi. Kızmıyorum size, bana sevebileceğim bir kalp bahşettiğiniz için minnettarım bile diyebilirim hatta. Sevgi çıkarsız ise sevgidir. Kendin için istediğini başkaları için de isteyebiliyorsak insanız asıl. Ben de kucak açıyorum tüm insanlara, onları hiç ayırmadan, kınamadan, yargılamadan. İnsan oldukları için seveceğim onları. Yaradan'a ulaşmanın da yolu sadece bu. Siz, hiç tanımadığım ailem; bu mektubu okuyamayacaksınız ama ben sizi bir gün bulma ümidiyle insanlığı kucaklayacak, sevgimi kalbimde saklayacağım.

Sevgül YILMAZ

Paylaş |                                         Yorum Yaz - Arşiv   190 kez okundu

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın
YÖNETİM KURULUMUZ
GÖNÜLLÜMÜZ OL
SİTEMİZE ÜYE OLUN
TERCİHLER
3413 SORGULAMA
SOSYAL MEDYA
POSTA KUTUSUNA GİRİŞ
YARDIMLARINIZ İÇİN
ANILARIMIZ
MALATYA DAN HABERLER






YURT ANILARIMIZ
HAVA DURUMU
Anlık
Yarın
15° 23° 7°